Modyfikacja drewna, czyli pomysł na podłogę inną niż wszystkie

O AUTORZE
Piotr Wydra
Specjalista ds. sprzedaży todom.pl

Przyjęło się sądzić, że drewno używane na przykład jako deska podłogowa może być poddawane tylko dwom rodzajom obróbki: szlifowaniu (a w przyszłości także cyklinowaniu) oraz malowaniu (lakierowaniu). Tymczasem lista czynności, które możemy wykonywać na tym szlachetnym materiale jest dłuższa i dla wielu na pewno – zaskakująca.

Tym razem ominiemy popularny temat lakierowania i olejowania drewna, choć nie ukrywamy, że to najczęściej stosowane metody na zmianę odcienia podłogi i uwydatnienie rysunku słojów. Dodamy jedynie, że lakier tworzy barierę między drewnem a otoczeniem, natomiast olej, wnikając w strukturę drewna, zostawia jej fakturę niemal nienaruszoną (drewno olejowane nadal w dotyku przypomina… drewno). Niewątpliwą zaletą obydwu najpopularniejszych technik jest fakt, iż praktycznie w dowolnym momencie możemy zeszlifować deski, pozbywając się śladów farby lub oleju.

Przejdźmy do rzadziej spotykanych technik modyfikacji drewna: termicznej oraz chemicznej. Celem ingerencji chemicznej jest zmiana koloru drewna. Umieszcza się je w komorze, gdzie zostaje poddane działaniu środków wytworzonych na bazie amoniaku. Proces ten może odbywać się nawet 30 dni. Kolor uzyskany w ten sposób jest trwały. Oczywiście pod wpływem intensywnej ekspozycji na promienie ultrafioletowe może on ulec rozjaśnieniu.

Innym sposobem chemicznego oddziaływania na powierzchnię drewna jest ługowanie, czyli nakładanie emulsji, w efekcie czego drewno ulega sporemu rozjaśnieniu. Dzieje się tak, jeśli wykorzystamy do tego zabiegu tzw. ług biały. Jeśli jednak marzy się nam podłoga w niezwykle modnym obecnie szarawym odcieniu, powinniśmy użyć ługu szarego. Generalnie zaletą ługu jest to, że potrafi on doskonale postarzyć drewno.

Modyfikacja termiczna, jak sama nazwa wskazuje, polega na wystawieniu drewna na oddziaływanie wysokich temperatur. W efekcie materiał ulega całkowitemu wysuszeniu. Ostatnia faza tego procesu to nadanie drewnu określonej wilgotności. Co daje obróbka termiczna? Przede wszystkim sprawia, że drewno staje się bardziej stabilne, nie ulega wpływom zmieniających się warunków atmosferycznych.

Dodatkową zaletą „wygrzania” drewna jest nadanie mu odporności na działalność czynników o charakterze biologicznym. Pod względem walorów wizualnych drewno takie cechuje się wyraźnie ciemniejszą barwą. Nie można jednak zapominać o wadach tego rozwiązania, do których należą między innymi kruchość drewna oraz pojawienie się niebezpiecznej tendencji do jego rozwarstwiania.

Podsumowując, drewno jest niezwykle wdzięcznym materiałem do obróbki. Dzięki zastosowaniu czynników chemicznych oraz wysokiej temperatury, skala jego możliwości przybierania nowego wyglądu – wyraźnie wzrasta.